جامعه ای را تصور کن…

جامعه ای را تصور کن که در آن فقط وفقط مردم به اندازه خود غذا میخورند..

یعنی چی؟

خانواده ای رو فرض کن که توش روزی یه نصفه نون سنگک میخورن! و روزی مثلا مقداری برنج و گوشت و لبنیات و …

حالا فرض کن این خانواده، دقیقاً به اندازه مقدار مصرفی خود خرید کنند و این رو گسترش بده به کل خانواده های جامعه!

یعنی دور ریز مواد غذایی خانواده صفر باشه و چیزی اضافه نیاد!

میشه حساب شو بِکُنی چقدر توی کل جامعه صرفه جویی میشه؟!

جامعه ای که مردم توی خوردن زیاده روی نکنند که مجبور باشن چند برابر مقدار مورد نیاز خود ورزش کنن!

این جامعه چقدر جسم سالم تری داره و فقط به سلامت تن خطم نمیشه!!!

سلامت روح و جسم به یک طرف…

به نظر من وقتی تو به اندازه ی بیشتر از مصرف خودت مثلا میوه میخری اتفاقی که می افته اینه که:

کمک کردی به افزایش قیمت ها
اسراف کردی و اون میوه رو که خریدیش و کلی زحمت پاش کشیده شده رو حیف کردی
روزی یکی دیگه رو پایمال کردی!!!
بله! نظر من اینه که اگه تو به اندازه کسی که باید از چیزی بخوری اون قسمت اضافه ای که خوردی روزی کسی دیگر بوده و اگر تو رعایت کنی مطمئنا اون روزی به دست طرف میرسه!

میشه یک مثال ساده زد و اونم مصرف گازه! وقتی تو خونه ت به اندازه کافی گرم هست و بخاری الکی روشنه خوب درسته که داری پول شو میدی ولی اگه تو به اندازه خودت گاز مصرف کنی اون مقدار اضافی مطمئن باش به دست صاحبش میرسه!

همین برای مصرف خوراکی ها و غذا هم صادقه!

و به همین ترتیب واسه کل چیزا… و به نظر من اگه یکم رعایت بشه فقر توی جامعه کمرنگ تر میشه

مثلا کسی که توی مهمونی هفت رنگ غذا میپزه اگه یک رنگ بپزه اونوقت اون شش رنگ دیگه ش چی میشه؟

کسی فهمید من چی میگم؟! 🙂

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی سایت
طراحی سایتسئواجاره ویلا و فروش ویلا شمالسرویس و تعمیر کولر گازیاجاره ویلافروش ویلااجاره ویلافروش ویلاویلا شمالویلا زیباکنار